Έφτιαξα κόσμο στην παλάμη μου βαθιά
έβαλα χρώματα κι αστέρια και βουνά
και με τα κύματα ζωγράφισα νησιά
μόνο για σένα...
έτσι που σου σβησα στα χείλη τη σιωπή
τον ήλιο κρέμασα στου κόσμου το σχοινί
να ταξιδεύει μέσα στη θάλασσα η ψυχή
πάντα για σένα...
κι όπως θα στάζουν τα φεγγάρια στο νερό
θα κλέψω χρώμα και θα φτιάξω ουρανό
για να πετάξω μ` ένα χάρτινο φτερό
μαζί με σένα...
κι όπως θα λιώνει μέσα στα μάτια σου η βροχή
ουράνια τόξα θα γεννάει το φιλί
να ξημερώνει κι η ζωή μου να μπορεί
να ζει για σένα...
έφτιαξα κόσμο στης παλάμης τις γραμμές
όταν σαν σύννεφα θα φεύγουν οι εποχές
να θέλω αυτά που έχεις τη δύναμη να θες
να θέλω εσένα...
ξέρω καρδιά μου θα `ρθουν δύσκολοι καιροί
κι όμως η φλόγα αυτή που ανάβει στο κερί
όσο κι αν λιώνω μου μαθαίνει απ` την αρχή
να καίω για σένα...
